Park Mickiewicza w Łowiczu


Województwo: łódzkie

Powiat: łowicki

Park Mickiewicza znajduje się pomiędzy trzema ulicami: Mickiewicza, Żabią i Bonifraterską. Jego południową granicę wyznacza ulica Mickiewicza, północną ogrodzenia zabudowy jednorodzinnej, zachodnią ulica Żabia, a wschodnią ulica Bonifraterska.

Historia

Park został uroczyście otwarty 7 czerwca 1936 roku na tak zwanym Placu Bratkowickim, naprzeciw Szkoły Powszechnej nr 2 im. J. Mościckiego. Nosił wtedy nazwę „Międzyszkolnego Ogrodu Przyrodniczego”, a otwarcie jego było częścią uroczystości odbywających się wówczas z okazji 800-lecia Łowicza.

Inicjatorem jego powstania i głównym organizatorem był wielki entuzjasta i miłośnik przyrody, profesor Seminarium Nauczycielskiego w Łowiczu Władysław Stanio. W 1932 roku przedstawił on Radzie Miasta projekt ogrodu. Realizacją miała się zająć specjalnie powołana Sekcja Założenia Ogrodu Botanicznego. W zamyśle miał to być ogród z uprawami zagonkowymi prowadzonymi przez uczniów, poletkami doświadczalnymi, z zegarem słonecznym i kwiatowym pośrodku, arboretum i alpinarium oraz innymi działami roślin, drzew i krzewów. Miało to służyć pokazom i doświadczeniom młodzieży wszystkich szkół powszechnych i średnich miasta.

Ostateczny plan ogrodu na Bratkowicach opracował Wrocław Zaykowski, prawdopodobnie ogrodnik miejski, działacz Towarzystwa Ogrodniczego w Warszawie.

Według tego planu ogród miał być podzielony na kilka działów botanicznych – arboretum zlokalizowane na obrzeżu, dział rośli ozdobnych, który miał zajmować centralny i wschodni fragment ogrodu, alpinarium położone w środkowo – zachodniej części parku, zamykającej od strony zachodniej oś założenia wschód – zachód.
Prace pod przyszły ogród rozpoczęły się wiosną 1932 roku i niemal w całości wykonane zostały społecznie przez uczniów szkół łowickich pod kierunkiem Władysława Stanio. Zamiar utworzenia ogrodu botanicznego urzeczywistnił się jednak tylko w formie rozplanowania wnętrza. Drzewa i krzewy posadzono w skromnym wyborze. Pochodziły one z własnej szkółki doświadczalnej Władysława Stanio, a część przysłali bezpłatnie hodowcy z Płocka, Krakowa i Podzamcza. Dział roślin zielonych pominięto.

Obecnie park posiada układ symetryczny oparty na dwóch osiach:


  • oś północ-południe, która stanowi przedłużenie wejścia do budynku szkolnego, park od strony ulicy Mickiewicza leży na wprost Szkoły Podstawowej nr 2 im. A. Mickiewicza;
     
     

  • os wschód-zachód, która jest prostopadła do wyżej wymienionej i dzieli skwer na dwie równe części.
     
     

Na obwodzie założenia parkowego istnieje zatarty ciąg spacerowy w kształcie koła (aleja okrężna) połączony prostopadłymi i równoległymi alejkami. Przez park w kierunku wschód-zachód biegnie ciąg pieszy łączący ulicę Bonifraterską z ulicą Żabią. Ta aleja - skrót łączący osiedla mieszkaniowe - wyłożona jest płytami chodnikowymi. Pozostałe alejki mają nawierzchnię żwirową.

Najbardziej chaotyczną częścią parku pod względem komunikacji jest fragment południowo-wschodni, ponieważ jest tam wydeptanych wiele ścieżek.

Cały teren parku jest równinny z lekkim pochyleniem w kierunku zachodnim. Drzewa w parku rosną w dużym zagęszczeniu, co powoduje prawie całkowite zacienienie terenu, tworząc tym samym słabe warunki dla wzrostu młodych nasadzeń. Kompozycja przestrzenna nasadzeń jest całkowicie przypadkowa.

Przyroda


Systematyczny wykaz gatunków występujących w parku

Salicaceae – wierzbowate:
1. Populus nigra L. – topola czarna
2. Salix alba L. – wierzba biała

Juglandaceae – orzechowate:
3. Juglans regia L. – orzech włoski

Betulaceae – brzozowate:
4. Betula pendula Roth. – brzoza brodawkowata
5. Betula pubescens Ehrh. – brzoza omszona
6. Carpinus betulus L. – grab pospolity

Fagaceae – bukowate:
7. Quercus robur L. – dąb szypułkowy
8. Quercus rubra L. – dąb czerwony

Ulmaceae – wiązowate:
9. Ulmus laevis Pall. – wiąz szypułkowy
10. Ulmus minor Mill – wiąz polny

Moraceae – morwowate:
11.Morus alba L.-morwa biała

Rosaceae – różowate:
12. Sorbus aucuparia L. em Hedl– jarząb pospolity

Fabaceae – motylkowe:
13. Gleditsia triacanthos L. – glediczja trójcieniowa
14. Robinia pseudoacacia L. – robinia akacjowa
15. Robinia pseudoacacia L. „Rozynskiana” – robinia akacjowa odm. Rożyńskiego

Aceraceae – klonowate:
16. Acer platanoides L.’’Schwedleri” – klon pospolity odm. Schwedlera
17. Acer pseudoplatanus L. – klon jawor
18. Acer platanoides L. – klon pospolity
19. Acer saccharinum L. – klon srebrzysty
20. Acer negundo L. – klon jesionolistny

Hippocastanaceae – kasztanowcowate:
21. Aesculus hippocastanum L. – kasztanowiec biały

Tiliaceae –lipowate:
22. Tilia platyphyllos Scop. – lipa szerokolistna
23. Tilia cordata Mill. – lipa drobnolistna
24. Tilia x euchlora K. Koch – lipa krymska

Oleaceae – oliwkowate:
25. Fraxinus excelsior L. – jesion wyniosły
26. Fraxinus pennsylvanica Marsh. – jesion pensylwański

Pinaceae – sosnowate:
27. Larix decidua Mill. – modrzew europejski

Analiza denroflory parku


Stwierdzono, że do najliczniej występujących w parku drzew należą: Acer platanoides, A. pseudoplatanus, A. saccharinum, Betula pendula, Fraxinus excelsior, Tilia cordata, T. platyphyllos, Quercus robur. Część Północna parku obfituje w samosiewy wiązu polnego Ulmus minor.

Z pewnością bardzo oryginalnym drzewem, o egzotycznym wyglądzie, jest grdiczja trójcierniowa (Gleditsia triacanthos). Ma ona prosty, wysoki pień i luźną, ażurową, stosunkowo szeroką koronę oraz drobne listki przypominające akację.
W parku prawie nie ma przedstawicieli nagonasiennych, występuje tylko jeden okaz modrzewia europejskiego Laris decidua. Zniszczone i usychające topole czarne Populus nigra są przeznaczone do wycięcia. Są to drzewa krótkowieczne, a wiek ich określa się około 60 lat.

Park jest bardzo ubogi w krzewy. Tylko w jego centralnej części znajduje się skupienie krzewów:


  • bzu czarnego Sambucus nigra,
     
     

  • klonu jesionolistnego w formie krzewiastej Acer negundo (prawdopodobnie z samosiewu),
     
     

  • ligustru pospolitego Ligustrum vulgare.
     
     

  • samodzielnie rośnie leszczyna pospolita Corylus avellana,
     
     

  • głóg jednoszyjkowy Crataegus monogyna w formie żywopłotu odgradza park od strony ulicy Żabiej i częściowo Mickiewicza.
     
     

Park jest obecnie objęty ochroną konserwatorską. Z dokumentów Urzędu Miejskiego w Łowiczu wynika, że na przełomie roku 1988/89 podjęto decyzję o zagospodarowaniu Parku Mickiewicza. Koncepcja zagospodarowania nawiązywała do planu Wacława Zajkowskiego z 1993 roku. Projekt przewidywał nasadzenia bardzo ciekawych gatunków, większość miała uzupełnić skromną liczbę przedstawicieli nagozalążkowych i krzewów. Z projektu tego zrealizowano tylko ułożenie płyt chodnikowych w ciągu między ulicą Bonifraterską a Żabią. Ponowne próby zagospodarowania parku podjął w 1994 roku ogrodnik miejski Stanisław Olęcki, który również chciał nawiązać do planów przedwojennych.

Ścieżka


Legenda
1. jarząb szwedzki
2. oliwnik pospolity
3. morwa biała
4. głóg jednoszyjkowy
5. robinia akacjowa
6. klon srebrzysty
7. grab pospolity
8. dąb szypułkowy
9. klon pospolity
10. klon jawor
11. ligustr pospolity
12. brzoza brodawkowata
13. modrzew europejski
14. glediczja trójcierniowa
15. jesion wyniosły
16. wiąz szypułkowy
17. lipa drobnolistna
18. lipa szerokolistna
19. kasztanowiec biały

Autorzy


Autorem pierwotnej wersji opisu parku powstałej w ramach projektu "Parki i ogrody oczami młodzieży" jest:
Szkoła Podstawowa nr 2
ul. Mickiewicza 1
99-400 Łowicz
e-mail: sp2lowicz2@poczta.onet.pl
Opiekun grupy:
Jolanta Gajek Anna Chwalińska
Autorzy opisu:
Justyna Dubiel, Sara Wojda, Monika Pięta, Emilia Gajda

Galeria

 

Wyszukiwarka

Wyszukiwarka


Kontakt

Nazwa organizacji
Ośrodek Działań Ekologicznych "Źródła"
Adres organizacji
90-602 Łódź, ul. Zielona 27
Telefon do organizacji
42 632 8118
Adres www organizacji
www.zrodla.org

 
 


Newsletter

wpisz swój e-mail aby otrzymywać informacje o naszych działaniach

Wyślij



© 2010 Ośrodek Działań Ekologicznych "Źródła" | Dzień Pustej Klasy | PITy 2015 | zielone szkoły | oszczędzajmy wodę | edukacja globalna | Kalendarz świąt ekologicznych