Park im. Adama Mickiewicza w Sieradzu


Województwo: łódzkie

Powiat: sieradzki

Park im. Adama Mickiewicza znajduje się w Sieradzu przy ulicy Sportowej. Jest to teren Gminy Sieradz (powiat sieradzki). Na podstawie decyzji komunalizacyjnej G77242/40/90 Wojewody Sieradzkiego z dnia 31 grudnia 1993 r. park stał się własnością Gminy Miasta Sieradz.

Powierzchnia parku wynosiła wówczas około 3,5 ha. Obecnie jest to około 30 ha. Wchodząc do parku przechodzimy przez most na rzece Żeglinie, a następnie skręcając w prawo, wchodzimy w ulicę Sportową, prowadzącą do parku. Ulica Sienkiewicza biegnie na zachód w kierunku Wrocławia, a na wschód w kierunku Łodzi.
Decyzją Zarządu Miasta Sieradz z dnia 14 kwietnia 2000 r. nr 7242/10/00 obiekt sportowy oddany został pod trwały zarząd Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji, który znajduje się na terenie parku. Do MOSiR-u można dojechać ulicą Sportową. Zmotoryzowani mogą pozostawiać samochody na poboczu tej ulicy. Parking znajdujący się na placu MOSiR-u jest niewielki i przeznaczony wyłącznie dla pracowników i sportowców.

Do MOSiR-u należą także: hala sportowa, korty tenisowe, sauna, trzy pełnowymiarowe boiska piłkarskie (w tym jedno oświetlane), dwa mniejsze place do gry, bieżnia lekkoatletyczna, siłownia.
Na placu MOSiR-u rozmieszczono także urządzenia sanitarne, z których każdy może korzystać. MOSiR posiada hotel z 32 miejscami noclegowymi i 15 konsumpcyjnymi. Można skorzystać z niektórych artykułów spożywczych - do dyspozycji jest hotelowy barek.

Ponadto w parku znajdują się także: dwa place zabaw, dwa boiska do piłki nożnej na obrzeżach parku, które powstały z inicjatywy młodzieży i z pomocą Urzędu Miasta w Sieradzu, oraz liczne ławki.

Historia

Park im. Adama Mickiewicza w Sieradzu utworzony został w 1955 roku. Imię wieszcza zostało mu nadane w związku z 100 rocznicą śmierci poety. Do 27 maja 1990 r. właścicielem parku był Skarb Państwa. Od 1972 do 1989 roku parkiem zajmował się Zakład Urządzania i Utrzymania Zieleni Sieradza. Później parkiem zajął się Zakład Komunalny.

Z inicjatywy pana Jana Matusiaka – ówczesnego sekretarza miejskiego w Sieradzu - rozpoczęto w latach 1980-1983 odnowę parku. Zabieg ten przyczynił się do powiększenia powierzchni parku z 3,5 ha do 7,3 ha. Na nowo powstałej powierzchni parku ustawiono: pomnik Adama Mickiewicza, budowlę z głazów, grzybek kamienny. Nieco dalej powstały dwa place zabaw, dwa boiska do piłki nożnej.

W 1920 r. powstał klub sportowy „Czarni”. Ówczesna władza wydzieliła mu teren pod boisko (było to miejsce, gdzie obecnie mieści się MOSiR).Członkowie klubu wyrównali teren i otoczyli go ziemnym wałem. Urządzili boisko do gry: w piłkę nożną, siatkówkę i ćwiczeń lekkoatletycznych. Boisko służyło uprawianiu sportu do 1 września 1939 r.
W dniu 17 września 1941 roku Niemcy na tym stadionie dokonali egzekucji 10 Polaków w odwecie za podpalenie przez nieznanych sprawców jednej sterty słomy i dwóch stert owsa. W celu zastraszenia ludności zgromadzono pod przymusem kilkuset sieradzan, którzy musieli przyglądać się egzekucji. Zwłoki ofiar zbrodni wywieziono do lasu i pochowano na skraju wsi Piaski koło Zduńskiej Woli.

17 września 1960 roku na miejscu egzekucji odsłonięto pamiątkowy obelisk z nazwiskami straconych.
W latach 1983 pan Michał Kozłowski zlecił renowację parku. Wcześniej - jak wspomina pan Witold Strzelczyk (kierownik Zakładu Zieleni przy Urzędzie Miasta w Sieradzu w latach 1972-1989) park był „dziki”. Dominowały w nim drzewa samosiejki, takie jak: topola kanadyjska (Populus canadensis M.), olsza czarna (Alnus glutinosa L.). Topola rosła po bokach głównej alejki prowadzącej do parku. W czasie renowacji stwierdzono, że zagraża bezpieczeństwu i zlecono jej wycięcie. Szkoła Leśna z Męckiej Woli przystąpiła do wycinki drzew. Pnie, za pomocą wybuchów (min), wysadził Zakład Melioracji z Poddębic. Nadmiar ziemi zepchnięto na pobocze – widoczne jest to od strony zachodniej i południowej parku. Zepchnięta ziemia dała wzniesienia, a na jej szczycie wydeptane zostały ścieżki przez pieszych i rowerzystów.

Przyroda

Główna droga w parku im. A. Mickiewicza prowadzi na stadion. Idąc główną alejką w kierunku parku po prawej stronie widzimy bezimienny staw. Jego długość wynosi około 12 m, a szerokość około 7-12 m. Jest on prawdopodobnie pozostałością fosy okalającej mury dawnego Sieradza. Na środku stawu widoczne są ruiny murów obronnych miasta. Zachodnią stronę stawu ochraniają jesiony wyniosłe. Przy brzegu zbiornika rosną trzciny, pałki wodne i tatarak. Trzy dorodne wierzby białe (Salix alba L.) rosną nad stawem od strony południowej. Pień i korona przechylona jest nad staw. Na wysokości 1,3 m pień podtrzymuje metalowa podpora. Pod jedną z nich jest ławeczka, która zaprasza przechodnia do odpoczynku. Od strony północnej nad stawem pochylają się olsze czarne (Alnus glutinosa L.). Są to smukłe, wysokie drzewa i osiągają 13 –14 m., rozpiętość koron do 5 m. Na wysokości 1,3 m ich obwód wynosi 130 - 170 cm. Niedaleko nich rosną klony (klon zwyczajny Acer platanoides L.). Wysokość klonu sięga do 12 m, rozpiętość korony do 8-9 m. Na wysokości 1,3 m obwód klonu wynosi około 210 cm. Są to jedne z najstarszych drzew w parku. Po prawej stronie stawu jest ziemny wał. Wydeptaną na nim ścieżką możemy dojść do sieradzkiego skansenu.

Pełne zieleni miejsca sprzyjają relaksowi na łonie przyrody. Na terenie parku swym urokiem zachwycają nas kobierce stokrotek i piękne krzewy berberysu. Liście stokrotki są łopatowate, odwrotnie jajowate, zebrane w rozetę. Języczkowe kwiaty stokrotki są białe, czasem czerwonawo nabiegłe, rurkowe zaś żółte. Stokrotki kwitną od lutego do listopada, osiągając wysokość 3-15 cm. Berberys zaś jest krzewem dorastającym do 1,5 m. wysokości, jego owoce są elipsoidalne do 10 mm długości, szkarłatnoczerwone, pozostają na zimę.

Na terenie parku można spotkać kilkanaście dębów czerwonych. Ich wysokość sięga 8-16 m. Dąb czerwony – drzewo zrzucające liście na zimę. Liść o długości od 10 do 25 cm, w zarysie odwrotnie jajowate lub eliptyczne, jesienią czerwonobrązowe. Drzewo jednopienne, rozdzielnopłciowe – oddzielnie występują kwiaty męskie i żeńskie.


Spacerując alejkami w zachodniej części parku dochodzimy do placów zabaw dla dzieci. W niedalekiej odległości od niech znajduje się piękna, szeroka aleja lipowa, która liczy ponad ćwierć wieku. Dominuje w niej lipa szerokolistna. Alejka lipowa jest utwardzona żwirem. Możemy nią dojść do lasku, w którym również występują ciekawe okazy flory i fauny. Zobaczymy tam między innymi piękne modrzewie, sosny, świerki.

Modrzew europejski (Larix decidua Miller) to drzewo szpilkowe zrzucające liście na zimę (kseromorficzne).Może osiągać wysokość do 40m.W parku dochodzą do 20 m. Liście – szpilki miękkie, długości 2-3 cm. rosnące w pęczkach po 20 –40 na krótkopędach albo pojedynczo, dość gęsto. Szyszki żeńskie początkowo karminowoczerwone, po dojrzeniu ciemnobrunatne, wielkości 2-3 cm, stożkowato – jajowate, które pozostają na drzewie przez wiele lat.

Przy ogrodzeniu wokół stadionu, na obrzeżach lasku, spotykamy sosnę zwyczajną (Pinus sylvestris). Okazy tych drzew występujące w parku im. Mickiewicza osiągają wysokość około 10-20 m. Większość z nich była sadzona w latach osiemdziesiątych. Sosna to drzewo osiągające wysokość do 30m. Liście w postaci igieł, po dwie na krótkopędach. Szyszki dojrzewają dwa lata. Kwitnie w maju.

W lasku spotykamy rosnące pojedynczo i w kępach świerki kłujące. To wiecznie zielone drzewo szpilkowe – liście w postaci igieł. Mogą osiągać wysokość do 30 m. W opisywanym parku dorastają do 10-12 m.

Możemy tutaj spotkać również krzewy i młode drzewa, takie jak robinia akacjowa i jałowce. Robinia akacjowa jest drzewem ponad 10 m. Liście pierzaste, dł. do 30 cm, złożone z 4 do 5 par listków, każdy listek długości 5 cm i szerokości 2,5 cm. Opadają na zimę. Owoce - strąki gładkie, ciemnobrązowe zwisające o dł. 10 cm. Mogą przebywać na drzewie przez całą zimę.

Jałowiec Sawina ma liście łuskowe, ułożone dachówkowo. Zawsze zielony krzew, dochodzący do 4 m Szyszkojagody młodsze - powstają na skutek zrośniętych liści łuskowatych, u nasady obrastają nasionami.

Ścieżka

W opisywanym parku nie ma wyznaczonej ścieżki dydaktycznej. Niemniej jednak można by ją opisać i wyznaczyć według następującej kolejności:
- spacer rozpoczynamy od ulicy Sportowej
- następnie idziemy główną alejką parku, (którą utworzono po renowacji w 1983 roku);
- przechodzimy przez lasek przy parku;
- mijamy staw Paradzianka;
- dochodzimy do pomnika poświęconego bohaterom bitwy pod Grunwaldem;
- mijamy Skansen;
- idziemy poboczem przy rzece Żeglinie
- wracamy przez MOSiR do ulicy Sportowej
Trasę tę proponujemy ze względu na bogactwo wystepującej roślinności, przestrzeni oraz wartości historycznych. Przyjazne szlaki sieradzkiego parku zapraszają słowami wieszcza:

(…) O Wy, świata ziemskiego
celniejsze okrasy!
Wy: łąki i usiewy, i kwiatki, i lasy,
Które Bóg pierwsze wywiódł
przyrodzeniu z łona,
A świat pod wspólne roślin
zagarnął imiona!

Z pieśni pierwszej poemko we czterech pieśniach
A. Mickiewicz

Uwagi

Park spełnia ważną rolę w tworzeniu mikroklimatu przez stałe filtrowanie powietrza. Nie bez znaczenia jest funkcja wiatrochronna i glebochronna. Jest istotnym elementem środowiska człowieka, przystosowany do celów spacerowych i wypoczynkowych, dydaktycznych i poznawczych. Wkomponowany w pewne ciągi przyrodnicze miasta, spełnia jednocześnie rolę korytarza ekologicznego. Ta forma ochrony terenów zielonych pozwala zachować cenne stanowiska roślin i zwierząt. Jest miejscem występowania rzadkich gatunków fauny i flory.
Słaba strona parku:
- mała ilość ławeczek i koszy na śmieci na całej powierzchni parku,
- nie ma wyznaczonych tras dla rowerzystów,
- brak utwardzonych ścieżek w lasku, wokół stawu Paradzianka oraz przy Żeglinie.

Autorzy

Autorem pierwotnej wersji opisu parku powstałej w ramach projektu "Parki i ogrody oczami młodzieży" jest:
Gimnazjum nr 3
ul. Broniewskiego 30
98-200 Sieradz
e-mail: g3sieradz@gazeta.pl
Opiekun grupy:
Barbara Kaźmierczak 
Autorzy opisu:
mgr Helena Rajewska – dyrektor szkoły, mgr Beata Kaźmierczak – nauczyciel biologii, mgr Sylwia Kraska – nauczyciel świetlicy, mgr Joanna Zawiasa – nauczyciel informatyki
Współpracujacy nauczyciele:
 


Wyszukiwarka

Wyszukiwarka


Kontakt

Nazwa organizacji
Ośrodek Działań Ekologicznych "Źródła"
Adres organizacji
90-602 Łódź, ul. Zielona 27
Telefon do organizacji
42 632 8118
Adres www organizacji
www.zrodla.org

 
 


Newsletter

wpisz swój e-mail aby otrzymywać informacje o naszych działaniach

Wyślij



© 2010 Ośrodek Działań Ekologicznych "Źródła" | Dzień Pustej Klasy | PITy 2015 | zielone szkoły | oszczędzajmy wodę | edukacja globalna | Kalendarz świąt ekologicznych